DIAGNOZA PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNA


     Diagnoza psychologiczno-pedagogiczna to proces, którego celem jest wyjaśnienie przyczyn trudności 
w uczeniu się lub w zachowaniu. Potocznie często nazywa się ją badaniem. Nie ma jednak nic wspólnego z wizytą u lekarza. W czasie spotkania z psychologiem i pedagogiem dziecko lub nastolatek wykonuje szereg zadań, których celem jest określenie potencjałów i deficytów. Diagności w swojej pracy stosują wystandaryzowane testy psychologiczne i pedagogiczne. Dzięki temu możliwe jest porównanie wyników uzyskanych przez klienta z normami wiekowymi.



     Na diagnozę psychologiczno-pedagogiczną należy przeznaczyć ok. 3 godzin. Dlatego też klienci umawiani są na konkretny dzień i godzinę. Dokładamy wszelkich starań, aby badanie psychologiczne
i pedagogiczne odbyło się w jednym terminie.


     W bardzo wyjątkowych sytuacjach (choroba somatyczna, która uniemożliwa przyjazd do poradni) możliwe jest przeprowadzenie badania w domu dziecka. Osoby z niepełnosprawnością ruchową w budynku poradni mogą skorzystać z platformy oraz windy.


Jak przebiega spotkanie diagnostyczne?

Po wejściu do poradni recepcjonista zapyta o nazwisko dziecka.

Następnie osoby diagnozujące zaproszą rodzica/opiekuna wraz z dzieckiem do gabinetu.

Prawny opiekun zobowiązany jest do wypełnienia wniosku o przeprowadzenie badania.

Pierwsze 20-30 minut to czas przeznaczony na rozmowę z klientami. Będzie ona dotyczyła zgłaszanego problemu, sytuacji opiekuńczo-wychowawczej, rozwoju dziecka, itp.

Kolejna część spotkania to właśnie badanie psychologiczno-pedagogiczne. Dziecko pozostaje
w gabinecie bez opiekuna.

Po skończonej diagnozie psycholog i pedagog ponownie zapraszają opiekuna wraz z dzieckiem
i omawiają wyniki badań. Określają przyczyny zgłaszanych trudności. Proponują możliwe formy pomocy. Jest to czas, w którym opiekun lub dziecko może zadać pytanie, poprosić o wyjaśnienie niezrozumiałych kwestii. Rodzicu nie martw się jeśli nie zapamiętasz wszystkiego będziesz mógł to przeczytać w opinii, orzeczeniu lub informacji. Zawsze też można skontaktować się telefonicznie
z osobami, które pracowały z dzieckiem i dopytać o to, co nadal jest dla Ciebie niezrozumiałe.

Jeżeli diagności uznają, że konieczne jest wydanie odpowiedniego dokumentu konieczne będzie wypełnienie wniosku.

Dla pracy diagnostycznej bardzo istotna jest Opinia nauczycieli uczących o osiągnięciach
i problemach dydaktyczno-wychowawczych dziecka,
o którą rodzic może poprosić wychowawcę
(i przynieść na spotkanie). Czasami specjaliści pracujący z dzieckiem za zgodą rodziców występują do szkoły lub przedszkola o przydatne informacje.



Tak wygląda typowy pobyt w poradni. Czasami jednak konieczne będzie jeszcze jedno spotkanie (np. diagnoza specyficznych trudności w uczeniu się).



W naszej poradni uważamy, że każdy niezależnie od wieku i możliwości poznawczych ma prawo poznać cel wizyty oraz dowiedzieć się, jak poradził sobie z zadaniami. Dlatego w czasie rozmowy
ze specjalistami dziecko jest obecne.

 



DIAGNOZA SPECYFICZNYCH TRUDNOŚCI W UCZENIU SIĘ

 

            W przypadku diagnozy specyficznych trudności w uczeniu się (dysleksja, dysortografia, dysgrafia) oraz dyskalkuli początkowy proces badania jest standardowy (diagnoza psychologiczno-pedagogiczna). Po pierwszym spotkaniu uczeń otrzymuje instrukcję do pracy
w domu (np. ćwiczeń w pisaniu z pamięci - Druki), Ćwiczenia powinien wykonywać przez co najmniej pół roku. Następnie opiekunowie ponownie zgłaszają się na badanie kontrolne, na którym uczeń przedstawia efekty swojej pracy. Dzięki temu pedagog może ocenić dynamikę zmian jakie następują. Prowadzenie ćwiczeń w pisaniu z pamięci jest bardzo istotne dla pełnej diagnozy

Zgodnie z rozporządzeniem MEN opinię o dostosowaniu wymagań edukacyjnych 
z uwagi na specyficzne trudności
w uczeniu się poradnia wydaje na cały okres nauki (szkoła podstawowa, gimnazjum, szkoła ponadgimnazjalna). Ostateczną diagnozę można postawić dopiero w czwartej klasie. Należy jednak pamiętać, że już w czasie nauczania początkowego obserwujemy symptomy dysleksji. Ważne jest, aby już w tym momencie objąć dziecko specjalistyczną pomocą. Dlatego konieczne jest określenie występujących deficytów rozwojowych.

Osoba, u której zdiagnozowano specyficzne trudności w uczeniu się może skorzystać
z dostosowania warunków i sposobów przeprowadzenia sprawdzianu pod koniec szkoły podstawowej, egzaminu gimnazjalnego, maturalnego i zawodowego (zgodnie z komunikatem Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej -
www.oke.poznan.pl).

 

Co warto zabrać z sobą do poradni jeśli dziecko przejawia trudności w poprawnym lub kształtnym pisaniu:

zeszyty szkolne (zwłaszcza z języka polskiego i obcego),
zeszyty ćwiczeń lub karty pracy z klas I-III szkoły podstawowej,
zeszyt ćwiczeń w pisaniu z pamięci (na badanie kontrolne),
inne formy pracy nad trudnościami (np. Ortograffiti),
dyktanda, prace klasowe,
opinię nauczyciela polonisty i nauczyciela języka obcego. 
 





(opracowała I. Migdalska-Roszak)